اتودهای دیده نشده / مرتضی ممیز

پست امروز را بی هیچ مقدمه‌ای به احترام و یادبود استاد دوست داشتنی و ماندگار گرافیک معاصر ایران “مرتضی ممیز” که طراحی توانمند و معلمی تاثیرگذار بود، واگذار می‌کنیم و با یادآوری بخشی از مصاحبه او با مجله‌ی “نشان” توجه شما را به دیدن دو پروژه از نشانه‌های او به همراه اتودهای منتشر نشده‌ی آن‌ دعوت می‌کنیم.
در بخشی از این گفت وگو، ممیز در مورد نوع دیدگاهش در مسیر حرفه‌ای و زندگی چنین می‌گوید: “به‌ طرز سرسختانه‌ای‌ همیشه‌ معتقدم‌ که‌ باید با کارهایم، سطح‌ سلیقه‌ى آن‌ زمینه‌ را جلو ببرم. این‌ فکر و هدف‌ همیشگی‌ من‌ است‌ و تاکنون‌ هم‌ پیش‌ نیامده‌ که‌ شیوه‌ی بزن‌ و برو را پیش‌ بگیرم! حتی‌ یک‌ کار بسیار عادی‌ را در چهارچوب‌ خودش‌ درست‌ انجام‌ می‌دهم. نمی‌توانم‌ کم‌ بگذارم. این‌ عادت‌ حرفه‌ای‌ من‌ شده‌ است.
 طبیعی‌ است‌ که‌ هر کس‌ می‌خواهد زنده‌ بودن‌ خودش‌ را به‌ شکلی‌ ثبت‌ کند و حس‌ کند زنده‌ است. یادگارها -در واقع- نشانه‌های‌ تلاش‌اند. حتی‌ سنگ‌ قبر آدم‌ هم‌ همین‌ را می‌خواهد بگوید. جامعه‌ هم‌ وقتی‌ به‌ آثار هنری‌ و ساختمان‌ بشر احترام‌ می‌گذارد به‌ خاطر آن‌ است‌ که‌ آن‌ را یادگار عمومی‌ خودش‌ می‌داند و هنرمند هم‌ که‌ سازنده‌ى این‌ آثار است‌ لذت‌ جاودانه‌ شدن‌ دو برابری‌ می‌برد. لذتی‌ که‌ او را نماینده‌ى محیطش‌ هم‌ می‌کند و یا ناشی‌ از حسی‌ است‌ که‌ فکر می‌کند چنین‌ ماموریتی‌ را خداوند فقط‌ به‌ عهده او گذاشته‌ است.”

001  002  003  004 UNTITLED-1.FH10
نشانه پیشنهادی شبکه شتاب مهر کشاورزیUNTITLED-1.FH10 نشانه موزه ملی ایران

 

تحریریه روزرنگ
  1. روحش قرين رحمت …
    بتازگى عكسى در فضاى مجازى منتشر شد كه در آن جناب مميز در كنار طراحان ديگرديده ميشد.آقايان ابراهيم حقيقى، مجيدعباسى،ساعد مشكى،رضا عابدينى،بيژن صيفورى و ..در اين عكس حضور داشتند.خود اقاى عباسى در توضيحات عكس نوشتند كه مميز (فلانى) را از آن سر دنيا به ايران اورد تا بتونه اين چند طراح رو عضو جامعه جهانى طراحان كند!!!!! وا حسرت و واعجبا!!!ببينيد اين بزرگمرد چه قلب وارسته اى داشت وببينيد كه اين خصلت هاى باارزش او چگونه هيچ وارثى ندارد! كدام يك از اين طراحان بنام و اكنون ديگر(مشهور و دست نيافتنى) خود حاضرند چنين گام پدرانه و خردمندانه اى براى دوستان و شاگردان خود بردارند؟؟؟گرافيك ايران گوهر نايابى را از دست داد………صد افسوس…..

  2. سلام با تمام احترامى كه براى اين استاد گرانقدر وتكرارناپذير قاعلم بايد عرض كنم كه اين لوگوها ضعيف و نچندان حرفه اى هستند.على الخصوص لوگوى موزه ملى كه بى شباهت به آثار دانشجويى نيست.به نظر بنده جناب مرتضى مميز شخصيت والايى داشتند و كار خوب هم زياد دارند اما لوگوهاى ايشان چندان چنگى به دل نميزنه.ببخشيد من البته قصد جسارت ندارم نظرم رو عرض كردم.تشكر از سايت خوبتون و انعكاس نظرات

  3. اردیبهشتی جان ” اما لوگوهاى ایشان چندان چنگى به دل نمیزنه؟” واقعا؟ شاید این چند نشانه ای که اینجا گذاشه شده جزئ بهترین کارهای ایشان نباشد اما فراموش نکنیم مرتضی ممیز در طول دوران حرفه ایشون در دهه های 30 – 40 -50 – 60 – 70 – 80 بدون شک برجسته ترین آثار تصویرسازی، پوستر، طراحی جلد، مسترهد، نشانه و …. را برای جامعه گرافیک (نه فقط ایران) جهان به یادگار گذاشته اند. همه ما به شکلی شاگرد ایشان هستیم. به عقیده ی من باید بسیار دقیق تر دوران حرفه ای و رفتار حرفه ای بزرگانی چون ممیز را مطالعه کنیم چرا که دریای دانش و آگاهی ایشان همیشه برای ما نکاتی آموزنده خواهد داشت. ممیز تنها یک هنرمند برجسته نبود یک انسان بزرگ و واقعی بود.

    1. طراح جان اسم كارى كه الان شما انجام دادى رو ميگن مغلطه.
      من كه گفتم براشون ارزش قاعلم/من كه گفتم شخصيتش بى نظيره/ شما هم ديگه خيلى شلوغش كردى!
      اما درباره تصويرسازى هاى مرتضى مميز حرف و حديث فراوانه….اينكه اينكارها تحت تاثير مستقيم آثار دهه شصت ميلادى بلوك شرق كارشده و هويت مستقلى نداره رو همه ميدونن.اما خب هر طراحى كار بد و خوب داره و جناب مميز بزرگ هم از قاعده مستتسنا نيستش.

      1. تو اول برو زبان مادريت رو درست ياد بگير بعد بيا راجع به بزرگ ترين طراح گرافيك ايران حرف بزن.
        قاعل نه و (قايل) يا (قائل)
        مستسنا نه و (مستثناء)
        باز جاى شكرش باقيه مغلطه رو درست نوشتى!

      2. جناب ارديبهشتى
        اين بسيار كار غلطى است كه بدون دليل و مدرك اتهامى چنين سنگين به شخص شماره يك گرافيك مملكت وارد كنيد.گيرم شما جوانيد و كم تجربه،ياد بگيريد يا سكوت و فكر كنيد يا با ذكر منبع و مدارك صحبت كنيد و اتهام بزنيد.

  4. سلام و درود بر شما…
    به شخصه عاشق شخصیت و آثار استاد ممیز هستم..
    سادگی کارهای استاد که یکی از خصوصیات سبک ایشون هست رو در کمتر کاری میبینم…
    مرد بزرگی بود….
    روحش شاد…

  5. به به!! درود بر وبسایت وزین روزرنگ، چه اتودهای گرانبها و بی قیمتی.
    جاودان باد نام و یاد استاد بی همتای هنر گرافیک ایران.

  6. اردیبهشتی عزیز حق با جناب طراح است. این بی انصافیه که بگیم تصویرسازی های ممیز مستقل نیست و تا حدی عجیبه. حرف و حدیث ها را کسانی درست کرده اند که یک قطره از هنر ممیز را ندارند و کلا کوچک ها حرف بی اساس زیاد میزنند. بزرگی میگفت آثار هرکس رو بشود کپی کرد ممیز کپی کردن آنهم در تصویرسازی کار هرکس نیست. حالا چطور میشه این آثار رو کپی قلمداد کرد؟ اگر کسی توان اجرایی چنین قدرتمندی داشته باشه هیچگاه کپی نمیکنه و اساسا نیازی به این نیست که بخواد کپی کنه. اگر آسان بود هر کسی میتونه این کار رو مرتکب بشه. این حرفیه که راجع به پیکاسو هم زده شده…..

  7. دوستان عزیز این حرف ها و حدیث ها از قدیم بوده و هست هر کسی خوب کار کند دشمن زیاد پیدا می کند و دشمنان کسانی هستند که ضعیف النفس اند… هر گاه انسان کاری تمام عیار ارائه کند نیازی به دفاع ندارد. توصیه میکنم آثار مرتضی ممیز، فرشید مثقالی، محمد احصائی، رضا عابدینی، مسعود نجابتی، ساعد مشکی، فرهاد فزونی، آریا کسائی، هما دلورای و دوستانی از این دست رو مطالعه کنید و بیاموزید. از این سخنان دوری کنید که آنکسی که ضرر میکند و زمان و عمر از دست می دهد گویندگان سخنان بیهوده در جار و جنجال هی بیهوده اند. برنده میدان کسانی اند که عمر و زنگی خود را به یاد گیری و کار حرفه ای می پردازند و نه خاله زنک بازی و عمل لغو. برای همه ی شما آروزی بهترین دوران کاری و حرفه ای را دارم. سپاس از روزرنگ بخاطر این فضای مجازی پربار آموزنده اش.

  8. ديگه چه قدرى بدونيم رامين؟ ايشان فوت كردن و هيچ هيچ هيچ جايگزين شايسته اى براشون نداريم 🙁 :'( 🙁

  9. کاش برای یک بار هم که شده از خودمون دفاع می کردیم با تعصب زود قضاوت نمی کردیم گاهی میشه به پدر گرافیک هم ایراد گرفت گاهی برای انرژی جوان گرافیست باید صبور بود باید ممیز را برایش تفسیر کنیم و از جوان بخواهیم فقط مثل خودت باش آزاد ، رها و تجربه کن . گاهی باید از خودمان بپرسیم چقدر می توانی یاد بگیری ؟ چقدر می توانی در این رشته دوام بیاوری چند دهه؟
    و بعد با آرامش تاریخ گرافیک را مرور کنیم و از پشت سر خودمان بیشتر بدانیم واز جسارت امروز یک جوان نهراسیم که شیوه ی ممیز هم جسارت بود .
    درود بی کران بر روح ممیز و دورود بی کران بر جوانان جسور

  10. ناشناس جان چرا آخه؟ عكس سربريدن داعش ديدى مگه؟ اتودها براى درس گرفتن من و شماست…آموختنى است يك كلاس درس است.
    مرسى از دوستان روزرنگى براى نمايش اتودها

  11. سلام ممنونم عاشق کارهای استاد ممیزم و آرزومه کاش تو دوره ی ایشون بودمو شاگردشون بودم ما گرافیکمونو مدیون زحمات استاد هستیم روحش شاد

  12. نمی دونم این همه مدت بعد از این پست آیا نظرم دیده می شه یا خیر.
    ولی به هر صورت، اسم این ها با خودشونه: اتود. “اتود”، “اتود”،”اتود”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

 

 

 

روزرنگ ترکیبی از پروژه های الهام بخش برای هنرمندان، طراحان گرافیک، تصویرگران و کارتونیست‌ها را ارائه می دهد.

ما بهترین پروژه های خلاقانه را برای مخاطبان خود به ارمغان می آوریم و بینشی ارائه می دهیم که آنها را قادر می سازد از آخرین رویدادها و تحولات در طراحی جهانی مطلع شوند و بهترین آثار خود را خلق کنند.

ما یک تیم از نویسندگان و طراحان حرفه ای هستیم که روزانه با هنرمندانی خلاق از سراسر ایران کار می کنیم و به دنبال نوآورانه ترین پروژه ها با تأکید برابر بر استودیوهای تأثیرگذار و استعدادهای کشف نشده هستیم.

 

مطالب مشابه
برگزیدگان جشنواره پویانمایی رضوی معرفی شدند